Taxfree boodschappen doen

Laatst las ik in een Nederlands kranten artikel dat steeds meer Nederlanders boodschappen doen bij de Duitse Supers. Ik plaatse dat artikel op Facebook in een forum voor Nederlanders in Zwitserland met de mededeling dat ik dat ook deed nu ik hier In Zwitserland woon. Als Zwitsers ingezetene ben ik niet BTW plichtig in de EU en kan ik de BTW terugvragen.  Meteen kwam er vanuit het midden van het Zwitserse land commentaar zo van wel het Zwitsers salaris ontvangen etc. Nu kreeg mijn actie bijval van mensen uit het grensgebied. Want niet alleen is de Duitse super dichterbij dan de Zwitserse, ook alle Zwitsers in mijn omgeving doen precies hetzelfde. Wij nemen dus de plaatselijke gebruiken over.

Taxfree boodschappen doen is dan ook een van de eerste dingen die je hier leert. Er is wel een verschil of je in Duitsland of in Frankrijk je inkopen doet. 

Duitsland

In het grensgebied zijn de meeste winkels ingesteld op de Zwitserse klant en kan je in elke winkel een Ausfuhrschein krijgen.Ook bij de meeste supermarkten. bij de kassa of bij de klantenservice (afhankelijk van het bedrijf) vraag je om een Ausfuhrschein waarop je je gegevens invult en waar de kassabon aan wordt vastgeniet. Bij de Duitse douane laat je dit formulier stempelen en de volgende keer dat je boodschappen gaat doen lever je bij de kassa /klantenservice en krijg je de BTW terug.

Frankrijk

In ons andere buurland is het niet zo gewoon om taxfree te winkelen. Bij de grote Franse Super is het mogelijk om vanaf een  bedrag 175-179€ pas je BTW terug te krijgen. Vaak moet je naar de klantenservice met je bon om je taxfree formulier te ontvangen en na afstempelen van de Franse douane weer in te leveren.

Zwitserse invoerregels

De Zwitsers zijn erg beschermend wat betreft hun producten. Zo zijn er ook strikte regels waar je je dient te houden. Deze staan beschreven op de website: Einfuhr in die Schweiz

Er wordt regelmatig gecontroleerd en de boetes zijn pittig. Vooral rond de feestdagen (Kerst, Pasen etc.) wordt er extra gecontroleerd.
Het is bijvoorbeeld geen probleem om een grote tv in te voeren zolang je deze maar keurig aangeeft en de Zwitserse BTW (vaak 7,5%)  betaalt. Als je daarbij de Duitse BTW van rond de 19% nog terug krijgt is dat nog steeds een mooie korting.

Orde in de chaos

Op zich verloopt mijn dagelijkse leven op rolletjes, tenminste zo komt het op de buitenwereld over. Alles wat gepland kan worden lijkt gepland.

Op veel punten is dat ook wel zo.

Wekelijks maken we een menuplan, waarop ook staat wanneer ik brood moet bakken. Er zijn vaste dagen en tijden in de week waarop we boodschappen doen, zodat zoonlief niet mee hoeft, en het niet ontzettend druk is. Een keer per week komt onze hulp in de huishouding het hele huis soppen. 

De wasmachine is programmeerbaar zodat ik 's avonds het wasgoed erin stop en weet dat de was klaar is op het moment dat ik thuis kom van mijn werk, zonder dat het de hele dag nat in de machine zit. 

Mijn man heeft wisselende dagen dat hij vrij is, dus maken we ook wekelijks afspraken wie wanneer zoonlief naar school brengt en haalt. Dus ook dat is geregeld.

Maar nu komt het. Opruimen is niet mijn sterkste kant. Bij vlagen ruim ik op om dat het moet. En als ik de boel aan kant heb is er ook meteen rust. Ik heb een digitale opruimcursus die ik volg, alleen niet erg regelmatig. Ook heb ik nog 2 boeken die op dit gebied tips geven. Als ik dit lees komt het me ook erg bekend voor. Het zijn dingen die ik allemaal eigenlijk al weet. Weten en doen zijn 2 verschillende dingen. Er waren momenten dat ik goed bezig was en juist voordat ik in een routine kwam, gebeurde er iets waardoor ik een goed excuus had om er mee te stoppen.

Ik heb me dan ook voorgenomen om vanaf vandaag actief aan de slag te gaan met de punten waar het nog niet zo goed mee gesteld is.

Mijn eerste actie is om vanavond een weekplanning te maken voor alle zaken die gewoon gedaan moeten worden. Een vaste avond bijvoorbeeld voor de administratie. 

Ik heb nog ergens hier op mijn laptopje een mindmap staan van een weekplanning. Ga die er bijpakken en aanpassen.  Ik zal natuurlijk stap voor stap mijn doelen moeten stellen, want het moet wel haalbaar zijn. En teveel hooi op je vork nemen is natuurlijk het beste excuus om er halverwege mee te stoppen.

Door dit te bloggen is voor mij een middel om mezelf aan mijn voornemens te houden. Ik maak het algemeen bekend, met de belofte regelmatig te laten weten wat de voortgang is. En die stok achter de deur is nu net wat ik nodig heb.

Dus als je dit leest, wil ik je vragen om een reactie als je vindt dat het te lang duurt voor dat ik hier iets over meldt.

Tips zijn natuurlijk ook van harte welkom. Heb je er ook last van? Of juist niet. Hoe ga jij er mee om?